على صدرايى خويى

41

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

رساله اى است در جمع بين شريعت و طريقت . مؤلف در مقدمه عنوان مى دارد كه همواره برايم سوال بود كه اگر برداشت يك مجتهدى درست باشد پس تكليف كسانى كه به نظر ديگر مجتهدها عمل مى كنند چيست ؟ تا اينكه در رويا حضرت خضر عليه السلام را مى بيند و از وى مىپرسد حضرت خضر مى گويد كه شريعت دو مرتبه دارد يكى مرتبه سهل كه براى همه مردم است و ديگرى مرتبه بالاتر و دشوار كه براى كملين از افراد مى باشد . و خطابات دينى هر دو مرحله را در بر دارد و برخى مجتهدين برداشت شان از احكام مطابق با مرحله اول و برخى مطابق با مرحله دوم است . و هر چند بين آنها ظاهرا تفاوتى است اما همه حكم شرع هستند پس تمامى مجتهدان مصيب هستند . بعد شعرانى به توضيح و تفصيل اين مطلب پرداخته و نتيجه مى گيرد كه علماى طريقت به مرحلهء ثانى نظر دارند و علماى شريعت به مرحلهء اول و راه هر دو درست است هر چند در ظاهر بين آنها اختلاف ديده مىشود . شعرانى اين رساله را در سال 963 ق در مصر ، تأليف نموده است . آغاز : بسمله . الحمدللَّه الذى جعل الشريعة المطهرة بحر اتتفرع جميع بحار العلوم و الخلجان . نوع چاپ : سربى . به اهتمام : شيخ حسن عدوى . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ صفحات زوج ركابه دار ؛ مصحح محمد صباغ ؛ در اول و آخر نسخه مهر بيضوى با سجع : « وقف كتبخانهء مدرسهء احمديه بودهانسى ضلع بلند شهر سنهء 1323 ق » محل چاپ : گويا هند ؛ شهر : ذكر نشده . مطبعه : ذكر نشده . تاريخ طبع : اواخر ذيحجه 1276 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 181 ؛ اندازه : 21 * 14 ؛ تعداد سطور : 19 . ( 529 ) رسالهء برهان البيان ( اعتقادات - عربى ) از : سيد ابوالقاسم الرضوى لاهورى قمى رسالهء كوتاهى است در تفسير آيهء استخلاف ( وعد ا للَّه‌الذين آمنوا و عملوا الصالحات ليستخلفنكم فى الارض كما استخلف الذين من قبلهم ) . اين رساله را مؤلف در پاسخ سوالى از اين آيه نگاشته‌اند .